ماهنامه اینترنتی کافه طنز

پیغوم و پسغوم
گفتن به مو یَک شب که تو دلتنگ مو رِفتی
بی یار و رِفیق رِفتی و واز لنگ مو رِفتی
هی پیغوم و پسغوم دِدی و گفتی ماخوامِت
گفتی که پِشیمونی پیِ جنگ مو رِفتی
گفتُم که ای حرفات به دو پولم نی میَرزِه
واز چتکَه تِه وِرداشتی پی رنگ مو رِفتی؟
یادِت می یِه پور حرفی مِکِردیّ و مُگُفتی:
«قربون صبوریت عزیزُم سنگ مو رفتی
چشمات مِثِ دِریایِه و توش غُطِّه خِطَرناک
از برق نِگات نئشه مُرُم بَنگ مو رِفتی
یَک نِرمِه بِخِند کارخَنِه یِ قند فِریمون
با ناز واَدات صِفحِه یِ آهنگ مو رِفتی»
یادِت می یِه حرفاتِه؟ خجالت بکش اِی مرد!
یَک هو شدی پا فنگ و به دست فنگ مو رفتی!
دیر رِفتِه و دیر آمدی او دوره گذیشتِه
او موم دلُم رِفتِه اَهَن، زنگِ مو رِفتی
ای نام و نِشونِت رِ بِکَن از توی سینَه م
فِرمون نَدِه بیخود، مَگِه سرهنگ مو رِفتی؟
وختی نُموجوشِه بِرِه مو دیگ دل تو
توش کِلِّه یِ سگ کن، تو که از چنگ مو رِفتی

Popularity: 3% [?]